Frá barnatrú til þroska:

Munurinn á því að Guð gangi með okkur og að við göngum með Guði

Í kristnu lífi er dýrmætur munur sem við þurfum að skilja: Guð gengur með okkur – og við göngum með Guði. Þetta eru ekki andstæður heldur tvær hliðar á sama sambandi, sem endurspegla þroska, aga og köllun.

Guð gengur með okkur – þegar við erum hjálparvana börn í trúnni

Í upphafi trúargöngu okkar erum við eins og börn. Við erum óörugg, óviss, og þurfum stöðuga nærveru, vernd og leiðsögn. Biblían sýnir þetta skýrt í ferðalagi Ísraels í eyðimörkinni.

Guð gekk með Ísrael – bókstaflega

Hann bar þjóðina eins og faðir ber börnin sín:

• Hann gaf þeim mat: mann frá himni (2Mós 16).

• Hann gaf þeim reglur til að vernda þau og móta þau (2Mós 20).

• Fötin þeirra skemmdust ekki: „Klæði þín urðu ekki úrelt og fætur þínir bólgnuðu ekki.“ (5Mós 8:4).

• Skýið varðveitti þau frá sólinni og eldurinn lýsti þeim á nóttunni (2Mós 13:21–22).

• Hann hrakti rándýr og óvini frá þeim með nærveru sinni.

Þetta var fullkomin vernd. Þau voru börn í trúnni – og Guð gekk með þeim.

„Ég mun ganga með yður og vera yðar Guð.“ (3Mós 26:12)

Nýja testamentið staðfestir sama mynstur

Jesús sjálfur sýnir að Guð gengur með sínum:

• „Ég er með yður alla daga.“ (Matt 28:20)

• „Ég mun ekki skilja yður eftir munaðarlaus.“ (Jóh 14:18)

• „Hann mun gefa yður annan hjálpara til að vera hjá yður að eilífu.“ (Jóh 14:16)

• „Drottinn er minn hirðir.“ (Sálm 23 – endurspeglast í Jóh 10:11)

Þetta er nánd, huggun og föðurleg umhyggja. Þetta er „Walk with me“ – bænin um að Guð sé nálægur, leiði og verndi.

En þegar þau fóru yfir Jórdan breyttist allt – nú áttu þau að ganga með Guði

Þegar Ísrael fór inn í fyrirheitna landið breyttist sambandi þeirra við Guð. Þau voru ekki lengur í barnastigi. Nú áttu þau að fylgja Guði, hlýða honum, treysta honum og gera eins og hann sagði.

Verndin var ekki horfin – en hún var bundin við hlýðni.

• Þau fylgdu örkinni inn í Jórdan (Jós 3).

• Þau hlýddu skipunum um Jeríkó (Jós 6).

• Þegar þau hlýddu, vann Guð fyrir þau.

• Þegar þau hlýddu ekki, komu afleiðingar (Jós 7).

Nýja testamentið kennir sama þroskaferli

Nýja testamentið kallar okkur til að ganga með Guði:

• „Gangið í anda.“ (Gal 5:16)

• „Gakktu eins og hann gekk.“ (1Jóh 2:6)

• „Gakktu í ljósinu.“ (1Jóh 1:7)

• „Gangið í kærleika.“ (Ef 5:2)

• „Gangið sem börn ljóssins.“ (Ef 5:8)

• „Gangið í Drottni.“ (Kól 2:6)

Þetta er köllun til hlýðni, ábyrgðar og þroska.

Agi Guðs – merki um ást, ekki refsing

Guð agaði Ísrael þegar þau hlýddu ekki. Nýja testamentið kennir að þetta er merki um ást:

„Drottinn agar þann sem hann elskar og hirtir harlega þann son sem hann sér tekur.“ (Heb 12:6)

Agi er ekki refsing. Agi er þroski. Agi er umbreyting. Agi er merki um að við erum börn Guðs, ekki ókunnugir.

Viljum við vera alltaf börn – eða þroskast í trú?

Í eðlilegu lífi er eðlilegt að börn treysti foreldrum sínum fyrir öllu. En það væri óeðlilegt ef þau yrðu aldrei fullorðin.

Sama gildir í trúnni.

Barnatrú

• Við treystum Guði fyrir öllu.

• Við erum hjálparvana.

• Við þurfum stöðuga vernd.

• Við skiljum lítið.

• Við erum mótuð og leiðbeind.

Nýja testamentið talar um þetta:

• „Þér eruð enn holdlegir… þér eruð enn börn.“ (1Kor 3:1–2)

• „Þér hafið þörf fyrir mjólk, ekki fast fæði.“ (Heb 5:12–13)

  
  

  Fullorðin trú

• Við tökum ábyrgð.

• Við hlýðum Guði af eigin vilja.

• Við göngum í anda (Gal 5:16).

• Við lærum að standa í stormum.

• Við hættum að leika okkur með „dót“ barnatrúarinnar.

• Við hjálpum öðrum að taka fyrstu skrefin.

Nýja testamentið kallar okkur til þroska:

• „Látum oss vaxa í öllu.“ (Ef 4:15)

• „Verið fullkomnir í skilningi.“ (1Kor 14:20)

• „Þeir sem eru fullorðnir hafa þjálfað skynfærin.“ (Heb 5:14)

Þegar við þroskumst breytist allt: Hvernig við tölum, hvernig við hugsum, hvernig við hegðum okkur – og hvernig Guð talar til okkar.

Við erum ekki lengur börn. Við erum fullorðið fólk í trúnni.

Að ganga með Guði – köllun til þroska, hlýðni og ábyrgðar

Biblían kallar okkur til að ganga með Guði:

• „Gakktu með Guði þínum í auðmýkt.“ (Míka 6:8)

• „Gangið í anda.“ (Gal 5:16)

• „Gakktu í ljósinu.“ (1Jóh 1:7)

• „Göngum í kærleika.“ (Ef 5:2)

• „Gangið sem börn ljóssins.“ (Ef 5:8)

• „Gakktu eins og hann gekk.“ (1Jóh 2:6)

Þetta er lífsstíll. Þetta er þroski. Þetta er köllun.

Frá barnatrú til fullorðinnar trú – og áfram til þjónustu

Þegar við þroskumst í Guði gerist eitthvað fallegt: Við byrjum að leiða aðra.

Eins og okkur var leiðbeint í upphafi, leiðum við nú aðra sem eru að taka sín fyrstu skref. Við verðum andlegir foreldrar. Við verðum leiðtogar. Við verðum þjónar.

Nýja testamentið kennir þetta:

• „Kennið hinum ungu.“ (Tít 2:3–4)

• „Leiðið hina veiku í trúnni.“ (Róm 15:1)

• „Verið fyrirmynd trúaðra.“ (1Tím 4:12)

„Þér hafið tekið á móti lífinu í Kristi – nú er komið að yður að færa öðrum lífið í Kristi.“

Samantekt sem bindur allt saman

• Guð gengur með okkur þegar við erum hjálparvana börn í trúnni.

• Við göngum með Guði þegar við þroskumst og tökum ábyrgð.

• Ísrael upplifði báðar hliðar:

  • Í eyðimörkinni gekk Guð með þeim.

  • Í fyrirheitna landinu áttu þau að ganga með Guði.

• Nýja testamentið staðfestir sama ferli:

  • Barnatrú → mjólk

  • Fullorðin trú → fast fæði

• Agi Guðs er merki um ást, ekki refsing.

• Þroski kallar á hlýðni, ábyrgð og þjónustu.

• Fullorðin trú leiðir til þess að við leiðum aðra til Krists.